FSO Syrena

Pomysł na wyprodukowanie Syreny wyszedł w 1953 roku od ówczesnego Prezydium Rządu. Zamierzano stworzyć efektywny i oszczędny samochód dla kadr i przedstawicieli ówczesnej inteligencji. W 1956 nareszcie udało się skompletować dokumentację produkcyjną Syreny, by w 1957 taśmy Fabryki Samochodów Osobowych mogły ruszyć pełną parą.

Syrena, kojarząca się z nazwy z warszawską Syrenką, była samochodem często spotykanym w stolicy. Jej elegancka karoseria z opływowymi zaokrągleniami i okrągłe reflektory upodobniały ją do zachodnich samochodów, którymi piękne kobiety w chustkach na głowach pędziły wzdłuż Lazurowego Wybrzeża. I choć w Republice Ludowej tło dla prowadzenia Syreny było mniej malownicze – choć, dzięki Pałacowi Kultury, równie ikoniczne – jej użytkownicy musieli czuć się wyróżnieni i czerpać z jazdy dostateczną przyjemność.

Produkcję Syreny zakończono w roku 1972. Całkowita liczba egzemplarzy, które w ciągu tych piętnastu lat wjechały na drogi sięgała ponad pół miliona. Samochód doczekał się też wielu opinii krytycznych – zarzucano mu generowanie dużej ilości hałasu, mało wydajny układ chłodzenia, brak odporności na korozję czy duże zużycie paliwa w zimie ze względu na bezwładność cieplną silnika. Mimo tego, dzisiaj z sentymentem wspominamy Syrenę, której widok od razu wprawia nas w nostalgiczny nastrój.

Autorem rysunku jest wrocławski artysta Paweł Grabowski.