WSK M06B3

Zgrabna rama, jaskrawo lakierowany zbiornik paliwa i maksymalna prędkość 80 kilometrów na godzinę. Mowa o WSK M06 B3, najpopularniejszym modelu produkowanym przez Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku. W latach 1971 – 1985 z taśmy produkcyjnej zjechało ponad 650 000 egzemplarzy tego kultowego motocyklu, który z niejednego mężczyzny w czasach PRL zrobił nonszalanckiego amanta z rozwichrzoną czupryną, łamiącego jedno kobiece serce po drodze do kolejnego.

WSK konkurowała z Warszawską Fabryką Motocykli, która po 1957 roku zaczęła zostawać w tyle względem fabryki w Świdniku. Regres warszawiaków przypisywać można różnicy, jaką między obiema fabrykami tworzyła radykalna modernizacja i stosowanie nowych rozwiązań przez WSK, czego finalnym skutkiem było zamknięcie fabryki w Warszawie. Kroplą, która przelała czarę niepowodzeń WFM było zaprezentowanie przez WSK w 1964 roku na Targach Poznańskich wersji M06, który pod względem technicznym dużo przewyższał motocykle warszawskiej fabryki, a ceną nie różnił się wcale.

WSK M06 B3 to także domena tzw. „rodziny ptaków”, w skład której wchodzą motocykle o nazwach m.in. „Gil”, „Kos” i „Bąk”. Kultowy model posiadał także wersje sportowe i eksportowe. Ostatni egzemplarz wyjechał z fabryki 31 października 1985 roku, a dzień później zniesiono reglamentację cukru. Prawdopodobnie po to, żeby osłodzić wszystkim amantom koniec ich złotej ery.

Autorem rysunku jest wrocławski artysta Paweł Grabowski.