Żuk — agrest w czekoladzie

Agrest w czekoladzie 125 g — ciężarówka Żuk, CocoMoto

Soczyste polskie owoce w kolorze zielonym lub żółtym, mają lekko kwaskowaty smak. Po zatopieniu ich w słodkiej czekoladzie uzyskuje się idealnie harmonijną kompozycję smakową.

Składniki: agrest kandyzowany 69% (agrest, cukier), czekolada (miazga kakaowa, cukier, tłuszcz kakaowy, emulgator: lecytyna sojowa, aromat).

Oprócz tłuszczu kakaowego czekolada zawiera tłuszcze roślinne. Produkt może zawierać mleko.

FSC Żuk

Polskie drogi widziały niejednego żuka. W tym wypadku nie chodzi nam jednak o popularnego Volkswagena Beetle, ale o polskiego „dostawczaka” - Żuka. Nazwą obejmuje się całą serię polskich samochodów dostawczych, produkowanych przez Fabrykę Samochodów Ciężarowych w Lublinie w latach 1959 – 1998. Żuk był ulubieńcem farmerów, służył listonoszom z Poczty Polskiej, a czasami nawet wcielał się rolę wozu strażackiego. Tak jak kultowy Maluch, Żuk był dla wielu Polaków bohaterem dnia codziennego.

Na koszulce widnieje Żuk z roku 1967, czyli wersja z drewnianą skrzynią ładunkową, która zapewniała mu ładowność wynoszącą 950 kg. Inne odmiany Żuka służyły głównie do przewozu produktów żywnościowych czy odzieży, ale produkowano także modele osobowe, czyli mikrobusy. W 1970 roku zaczęto nawet montować Żuki w Egipcie, i pomimo nasuwającej się analogii nie nazywały się „Skarabeusz”, ale Ramzes. Egipskie zakłady ELTRAMCO składały swojego Żuka-Ramzesa do lat 90., z wieloma modyfikacjami wprowadzanymi po drodze.

Produkcja Żuka została zatrzymana w roku 1998, kiedy liczba wypuszczonych egzemplarzy doszła do 587 818. I choć przez pryzmat liczb i sprzedaży był dużo w tyle za „żukiem” Garbusem, nie znaczy to, że nie był samochodem szczególnie służącym zwykłemu człowiekowi. Jego ostro zarysowana prostokątna sylwetka i smutny wyraz przedniego zderzaka stały się ikoniczne, i na wiele lat zostaną zapamiętane przez pracujących Polaków czasów PRL-u.

Autorem rysunku jest wrocławski artysta Paweł Grabowski.